Nadat hij korte tijd een opleiding acteren had gevolgd aan de Royal Academy of Dramatic Art ging Anthony Harvey aan de slag bij de Crown Film Unit, vanaf 1949 monteerde hij films. Als assistent-beeldmonteur werkte hij aan The Long Memory (1953) waarna hij volwaardig beeldmonteur werd bij de broers Boulting, Bryan Forbes en Stanley Kubrick (Lolita uit 1962). 

Eind de jaren ‘60 maakte hij de overstap naar regie, zijn eerste film in die functie werd Dutchman, opgenomen in slechts zes dagen met twee vertolkers en één decor (!). De film was gebaseerd op het toneelstuk van LeRoi Jones en eigenlijk een parodie op de rassenrelaties in New York. De film kreeg verschillende onderscheidingen op diverse filmfestivals. 
Nadat hij nog twee films had gemaakt die gebaseerd waren op een scenario van James Goldman (The Lion in Winter en They Might Be Giants) trok hij naar New York waarna films over Amerika volgden. Richard’s Things, een televisiefilm die hij in 1960 had gemaakt in Engeland en was gebaseerd op een scenario geschreven door Frederic Raphael,week hiervan af.
Harvey maakte voor de Engelse televisie ook On Giant’s Shoulders (1979), een opmerkelijk en aangrijpend drama over een slachtoffer van het gebruik van het medicijn Softenon (thalidomide). Dat werd voornamelijk gebruikt in de jaren ’60 door zwangere vrouwen die veel te laat ontdekten dat dit gevolgen had voor hun ongeboren kind dat op het einde van de zwangerschap soms zonder of met misvormde ledematen werd geboren.