Een greep uit het aanbod van het overladen Film Fest Gent:

Inside Llewyn Davis

Al vanaf het eerste beeld en de eerste noot vintage Coen: geen wonder dat de vier sterren van stal mogen. Joel en Ethans kijk op de floddercarrière van folkzanger Llewyn Davis en op de folkscene in het New York van de jaren zestig zit vol met geinige observaties, typische Coen-dialogen (“where’s the scrotum, Llewyn?) en personages, knap geënsceneerde folkparels geproduceerd door T-Bone Burnett en een megavertolking van Oscar Isaac. En eindigt lekker cryptisch elliptisch. (104’/****)
Dit kleine Coenmeesterwerkje is op het Film Fest te zien op donderdag 17 oktober en zaterdag 19 oktober, is is tevens de “Festival On Tour”-film. Wat betekent dat “Inside Llewyn Davis” op donderdag 17 oktober ook te zien is in Kortrijk, Antwerpen, Leuven en Hasselt.

The Young And Prodigious T.S. Spivet

De kans dat Jean-Pierre Jeunet ooit nog een film in Amerika draait is klein. Na het debacle van “Alien: Resurrection” en het falen van de door Ang Lee overgenomen verfilming van Yann Martels “Life Of Pi” heeft Jeunet klaarduidelijk genoeg van filmen in Hollywood. Wie de director’s talk na de eerste vertoning van ‘s mans nieuwste op Film Fest bijwoonde kon het hem zelfs zelf horen vertalen. De nieuwe Jeunet mag dan wel een Engelse titel hebben en gebaseerd zijn op een Amerikaanse boek, het is wel degelijk een Frans-Canadese productie waar Jeunet zijn hart en ziel kon inleggen zonder al te veel rekening te moeten houden met bemoeienissen van buitenaf. Een typische Jeunet dus, maar niet zijn beste. De verfilming van Leif Larsens bestseller “The Selected Works Of T.S. Spivet” uit 2009 heeft genoeg visuele vondsten (en mooie 3D-tierlantijntjes) om anderhalfuur gecharmeerd te zijn, maar toch vat de trektocht van een tienjarig wetenschappelijk genie (sterk vertolkt door nieuwkomer Kyle Catlett) van het rurale Montana naar het Smithonsian Museum in Washington DC nooit echt vuur. En zit je meer naar het cinematografisch vernuft van Jeunet te kijken dan echt gegrepen te worden door het verhaal. (104’/**)

Jeunets nieuwste loopt vanaf volgende week in gewone roulatie in de Belgische zalen.

Fruitvale Station

Iedereen mag naar aanleiding van Jan Verheyens “Het Vonnis” dan wel de mond vol hebben over publieke verontwaardiging, de dag nadat we Verheyens nieuwste zagen, werden we al geconfronteerd met een prent die over nog meer verontwaardiging gaat. Al zal deze op waargebeurde feiten gebaseerde prent hier jammer genoeg voor minder polemieken zorgen en een minder groot publiek bereiken: “Fruitvale Station” speelt zich immers niet af net om de hoek, maar in het verre Amerika en het slachtoffer van dienst is een zwarte werkloze van 22. Dit regiedebuut van Ryan Coogler is gebaseerd op ware gebeurtenissen en reconstrueert de laatste dag van Oscar Grant die op oudejaarsochtend 2009 werd neergeschoten tijdens een banale schermutseling met de metropolitie. De film mag dan traag en alledaags beginnen, tegen de tijd dat Coogler uitpakt met de mokerslagreconstructie van die fatale stap in de wereld op oudejaar, ben je meegezogen in een uppercut van een film die toont dat het noodlot altijd en overal kan toeslaan, dat gelijk welke beslissing (hoe triviaal ook) je leven in een andere richting kan sturen en hoe elk banaal incident tragische gevolgen kan hebben. Uiteraard zijn we niet blind voor het feit dat Coogler de laatste dag van het slachtoffer flink heeft geromantiseerd en sommige zaken zelfs flink heeft bijgestuurd of verdoezeld. Wat niet wegneemt dat dit een langspeeldebuut is dat lang blijft nazinderen. En dat ook zou doen indien dit een werk van fictie zou zijn. (84’/****)

Deze uppercut wordt nog tweemaal vertoond op het Filmfest: op maandag 14 oktober om 22.30 uur en op woensdag 16 oktober om 10 uur.