En het filmkijken in Gent gaat door: hier nog twee titels waarover wij ons oordeel klaar hebben.

Fruitvale Station

Uppercutcinema: je komt er zelden of nooit vrolijk buiten, en ’t blijft in de meeste gevallen lang tegen de ribben kleven. Het is niet anders bij Ryan Cooglers regiedebuut Fruitvale Station, een reconstructie van de laatste dag in het leven van twintiger Oscar Grant, die op oudejaarsavond 2009 werd neergeschoten tijdens een banale schermutseling met de metropolitie in Oakland. Coogler laat alles traag en alledaags beginnen, drijft gaandeweg de spanning op en pakt in het laatste halfuur uit met een mokerslagreconstructie van de fatale schietpartij. Uiteraard gebeurde niet alles zoals Coogler het toont: non-fictie is altijd een beetje fictie. Hier en daar is de laatste dag van Grant geromantiseerd (de scène met de hond bijvoorbeeld is volledig verzonnen) en sommige zaken zijn bijgestuurd. Koren op de molen voor de cynische vitrioolkijker, maar zelfs indien Fruitvale Station honderd procent fictie was, dan nog zou de verontwaardigingsmeter hoog in het rood staan. Coogler draaide de film onder auspiciën van Forest Whitakers productiefirma en met de steun van het Sundance Screenwiters Lab binnen een tijdsbestek van twintig dagen in de zomer van 2012. Om de authenticiteit te verhogen werden de scènes in het metrostation opgenomen op de plaats waar het echte drama zich afspeelde. Een impactvolle film waarin zowel Coogler als hoofdrolspeler Michael B. Jordan (die zich eerder al in de kijker acteerde als jonge drugsdealer in het eerste seizoen van de HBO-topper The Wire) het scherpst van de snee laten zien. (84'/****)

Fruitvale Station kan je op het Film Fest Gent nog zien op woensdag 16 oktober om 10 uur 's ochtends.

Parkland

De aanslag op John F. Kennedy op vrijdag 22 november 1963 blijft een van de meest fascinerende episodes uit de Amerikaanse geschiedenis. En blijft inspireren: Stephen King schreef er twee jaar geleden met 22/11/63 een meesterlijk terug in de tijd-fantasydrama rond, en ook in de filmwereld duikt om de zoveel tijd nog een Kennedy-geïnspireerd werk op. Zoals het mee door Tom Hanks geproduceerde Parkland, waarin regisseur/scenarist Peter Landesman inzoomt op de hectische toestand in het Parkland-ziekenhuis waar JFK onmiddellijk na de fatale schoten naar toe werd gebracht. De pogingen van de verpleegkundige staf om de president te reanimeren terwijl het er stikt van zwaarbewapende en in alle staten zijnde veiligheidsagenten levert aanvankelijk intrigerende docudramacinema op. Ergens halverwege begint alles echter te stagneren: de zijplot rond Abraham Zapruder die met zijn camera toevallig de moord filmde (en daardoor nog geen beetje van zijn melk was) is ook nog boeiend te noemen, die rond de broer van Lee Harvey Oswald is dat al veel minder. Landesman heeft natuurlijk een beetje pech dat Oliver Stone met JFK de ultieme film over de aanslag (en de hier doodgezwegen complottheorieën) draaide en dat zijn insteek een beetje ruikt naar Emilio Estevez’ Bobby, waarin de moord op Johns broer Robert op 6 juni 1968 werd bekeken vanuit het perspectief van de medewerkers van het Ambassador Hotel waar Robert werd neergeschoten. Waardoor Parkland eerder scoort door de invalshoek en een interessante cast (onder meer Paul Giamatti, Billy Bob Thornton, Marcia Gay Harden, Zac Efron en Jackie Earle Haley duiken op in de bekende gezichten-parade) dan door de eigenlijke uitwerking. (93'/**)

Parkland is nog te zien op het Film Fest Gent op woensdag 15 oktober om 22.30 uur.