En de Film Fest Gent-boot vaart verder, met als vangst van de dag:

All Is Lost

Sommige ideeën lijken te gek voor woorden: All Is Lost is er - letterlijk - zo een. Het relaas van een oudere man die op zee een zeiltocht maakt en probeert te overleven nadat moeder natuur hem een poepje laat ruiken is op het eerste zicht niet nieuw. De uitwerking is dat wel: regisseur/scenarist J.C. Chandor (Margin Call) laat de man – eenzaam op zee – gedurende de hele beproeving (acht dagen gecondenseerd in honderdenvijf minuten) geen woord zeggen, op een paar losse termen en een korte intro na. Het resultaat is op zijn zachtst gezegd fascinerend: de weidse oceaan is nog maar zelden zo majestueus weergegeven als in dit overlevingsdrama dat werd opgenomen in de gigantische watertank in de Mexicaanse Baja-studio’s (origineel ontworpen voor James Camerons Titanic). Chandors regie is een tour de force, en laat alle ruimte aan our man Robert Redford om te schitteren in een droomrol. De emoties en spanning die Redford enkel met zijn lichaamstaal weet op te wekken zijn ronduit subliem. Chandor zorgt voor een extra cachet door niet te duiden wie de man is en waarom hij op zee is - de mystieke afscheidswoorden waar de prent mee aftrapt suggereren een boetedoening - en rondt alles af met een mooie ambigue climax. De herhalingsfactor zorgt er initieel voor dat All Is Lost geen echte uppercut uitdeelt, maar ironisch genoeg zorgt Chandor met zijn stilte voor, tijdens en na de storm tegelijkertijd voor een welhaast hypnotische kijkervaring. Door zelfs geen voice over toe te laten en de acties voor zichzelf te laten spreken groeit de prent uit tot een beheerste parel voor de geduldige liefhebbers van originele en serene cinema. Zonder twijfel een van de meest gedurfde en opvallende Amerikaanse producties van het jaar. (105’/***)

All Is Lost loopt vanaf 26 februari 2014 in de bioscopen. Nog even geduld dus voor wie de film wil (her)zien.

Blood Ties

Bezige bij Guillaume Canet (zowel als acteur en als regisseur actief en populair in zijn thuisland Frankrijk) krijgt met Blood Ties de kans om zijn kunnen ook over de Hollywoodplas te etaleren. Een overstap die al sinds het succes van Ne Le Dis A Personne/Tell No One in de lucht hing. Gelukkig doet Canet er meer dan een Amerikaanse remake van die thrillerhit draaien, al is zijn eerste US-project toch recyclage. Van Les Liens Du Sang om precies te zijn, een Franse actiethriller waarin hij in 2008 een van de hoofdrollen vertolkte. Zelf acteren doet Canet niet in de internationale update Blood Ties. Wat niet echt nodig was, daar hij met namen als Clive Owen, Billy Cudrup, Marion Cotillard (de huidige levenspartner van Canet nadat diens huwelijk met Diane Kruger op de klippen liep), Zoe Saldana, Mila Kunis, James Caan, Lili Taylor en Matthias Schoenaerts Hemzelve een meer dan respectabele cast bijeen wist te sprokkelen. In dit in het New York van de jaren zeventig gesitueerd misdaaddrama draait alles rond de broers Chris en Frank. Chris (Owen) kwam reeds op jonge leeftijd aan de verkeerde kant van het spoor terecht en verlaat de gevangenis na 12 jaar te hebben gezeten wegens moord. Frank (Cudrup) koos voor een carrière bij de politie, en ziet de vrijlating van zijn broer met lede ogen aan. Verzoening zit er niet echt in, en bovendien krijgt Frank gewetensproblemen als hij ontdekt dat Chris terug in de misdaad verzeilt. Canet liet zich voor het uitschrijven van het scenario bijstaan door James Gray, die een paar jaar terug met We Own The Night een min of meer gelijkaardige plot schreef. Tijdens twee strak geregisseerde actiescènes (een overval op een geldtransport voorop) toont Canet dat hij de actieklepel weet hangen, maar op andere momenten is middelmatigheid troef en lopen de verschillende personages en plotwendingen elkaar eerder voor de voeten dan vlot in elkaar over te vloeien. Voorts is duidelijk dat Canet heel goed naar de maffiaprenten van Scorsese heeft gekeken (en daarvan onder meer het gebruik van seventiesmuziek kopieert), maar die evenaren is er niet bij. Let in die ‘volgende keer beter, Guillaume’-optiek ook op de fletse Tik Tak-versie van De Palma’s Carlito’s Way-climax. Of hoe Blood Ties een film is met meer potentieel dan daadwerkelijke spankracht. (127’/**)

Blood Ties is nog te zien op Film Fest Gent op woensdag 16 oktober (in aanwezigheid van Guillaume Canet en producer Alain Attal), donderdag 17 oktober en vrijdag 18 oktober. Vanaf 30 oktober is de film ook in gewone roulatie te zien.