De Palestijnse boer Emad Burnat kreeg in 2005 een camera om de geboorte van zijn vierde zoon te filmen. Met die eerste camera filmde hij ook hoe bulldozers zijn olijfbomen uit de grond trokken en hoe de beruchte scheidingsmuur op zijn land werd gebouwd. Het verzet van de Palestijnen groeit, de strijd wordt grimmiger, mensen worden gearresteerd en er vallen doden in het dorp. Emad blijft alles filmen, ondanks de smeekbeden van  zijn vrouw die bang is voor represailles. Op zes jaar tijd gebruikt hij vijf videocamera’s, waarbij elke camera een tijdsperiode tekent. Op deze manier maakt hij een erg indringende documentaire over het lot van de Palestijnen.