We hebben er, allicht net als jij, al veel over gehoord. Het zwarte gat waarin iemand terechtkomt wanneer hij niet langer bij de actieve bevolking hoort en in plaats van 's morgens telkens weer naar het werk te gaan, deel uitmaakt van de grote groep van gepensioneerden. We hebben er al veel over gehoord maar nog geen film over gezien. Tot About Schmidt dus.

Omaha Nebraska. Alle dossiers van Schmidt zijn ondergebracht in archiefdozen, de volledige kamer ligt er kraaknet bij, enkel de tikkende klok aan de wand weerhoudt er Warren Schmidt nog van om voortijdig voor de laatste keer de deur te openen en naar buiten te stappen. Pas wanneer de secondenwijzer volledig verticaal staat is het voor hem definitief afgelopen, hij verlaat in alle stilte het gebouw van Woodman of the World Verzekeringen. Er volgt nog wel een afscheidsfeestje maar ook daar is Schmidt heel zwijgzaam. Na een speech van een andere oude bok uit hetzelfde bedrijf trekt hij zich terug in de bar voor een Wodka Gimlet. Na 42 jaar huwelijk lijkt het erop dat hij de rest van zijn dagen zal moeten slijten in aanwezigheid van Helen. Na tweeënveertig jaar zijn er van die dingen waar hij zich wel aan ergert. De idiote verzamelingen bijvoorbeeld die het vrouwmens er op na houdt, of het feit dat je nooit mag rechtstaan bij het pipi doen en daarna de wc-bril mag schoonmaken (let op de grappige scène later in de film!).

De oude dag van Schmidt betekent lange dagen, weken van verveling en en niets om handen hebben want Warren Schmidt heeft geen hobby's of interesses, is geen lid van een of andere vereniging, heeft geen website :) Enkel de Winnebago Adventurer (een luxe-mobilhome die bijna zo lang is als drie personenwagens achter elkaar) die naast het huis staat geparkeerd biedt perspectieven, maar het ding doet voor niet veel meer dienst dan als alternatieve locatie voor een stevig ontbijt 's morgens. Een tv-advertentie van Child Reach lijkt Schmidt echter terug een doel te gaan geven in het leven. Voor maar $ 22 per maand (dat is slecht 27 cent per dag...) zou hij er kunnen voor zorgen dat een arm kind terug uitzicht krijgt op een aantal zaken die naar Westerse normen onmisbaar zijn. De check gaat op de bus, samen met een eerste brief aan Ndugu Umbo...

Wanneer op een dag Helen sterft heeft Schmidt nog minder dan tevoren. Wat vroeger niet meer betekenis had dan een vaas in de woonkamer gaat hij nu plots missen, al is het maar omdat hij nu zelf mag instaan voor de vele taken die een huisvrouw doet. Het enige wat onze grijze man van 66 jaar nu nog rest is zijn dochter Jeannie die in het verre Denver woont. Maar die wil gaan trouwen met ene Randall, en dat is ook al niet de perfecte schoonzoon voor de weduwnaar...
About Schmidt slaat op heel veel vlakken de nagel op de kop en brengt heel wat herkenbare situaties. Je kan moeilijk nog gevatter uit de hoek komen of nog meer realisme in een langspeelfilm steken als wordt gedaan in About Schmidt. Na het verlies van een geliefde blijf je na de begrafenis en na het lezen van de rouwkaartjes inderdaad helemaal alleen achter wanneer de laatste bezoeker je nog veel sterkte toewenst, op het werk ben je even snel vergeten als je tijd nodig had om je van je kantoor op de zoveelste verdieping naar de straat beneden te begeven, ook je dochter leidt haar eigen leven en daar kan jij als oude papa niets aan veranderen...

About Schmidt is aan de ene kant heel triest maar verschillende grappige scènes zorgen ervoor dat het geen film wordt die heel zwaar op het gemoed gaat wegen. Een erg leuke soundtrack en een heel sterke Jack Nicholson (het lijstje met acteurs die kunnen wat Jack doet in de slotscène is toch wel heel kort...) maken van About Schmidt echt wel een genietbare film. De extra's op de koop-dvd van deze film zijn beperkt maar interessant, zeker de scènes die de eindversie van de film niet haalden. In dit halfuurtje geeft de regisseur deze keer door middel van een tekst op het scherm een woordje uitleg. Waarom die bewuste scène de eindmontage niet heeft overleefd of een woordje over wie in het stukje in kwestie te zien is (er zijn maar liefst negen uitgeknipte scènes). Heel leuk om zien allemaal en het bewijs dat de fase van montage van een langspeelfilm er één is met soms moeilijke beslissingen. De Woodmen sequences zijn het resultaat van het feit dat een deel van de crew de straat werd opgestuurd met als opdracht opnames te gaan maken waarbij het Woodmen gebouw centraal stond. Op basis van het vele beeldmateriaal werden enkele kortfilms ingeblikt.