Tweeënvijftig televisie-episodes verspreid over zes seizoenen en vijf jaren. En daar nog eens drie langspeelfilms bij. De fans van Downton Abbey zijn op zijn zachtst gezegd nogal verwend geweest de voorbije vijftien jaren. Wat in 2010 begon als zomaar een nieuwe serie groeide uit tot een wereldwijd fenomeen dat met de derde langspeler The Grand Finale een mooi orgelpunt krijgt.

Wie in schoonheid afscheid wil nemen van de Crawleys en co kan dat hier in vol ornaat doen. Voorkennis is wel nodig: het heeft weinig zin om deze film te serveren met thee en koekjes als je de serie en de voorgaande twee films niet hebt gezien. Wat ook logisch is natuurlijk: echte fans zouden het waarschijnlijk niet zo leuk vinden indien er hier plots geen enkele link zou zijn met alles wat voorafging.

Kwalitatief leunt deze grote finale heel dicht aan bij alles wat voorafging. Verhaaltechnisch is de door Julian Fellowes geschreven saga inmiddels aanbeland in het Londen van 1930. Simon Curtis bleef aan boord als regisseur, waardoor dit kwalitatief niet te onderscheiden valt van de vorige langspeler A New Era. Het lijkt wel alsof de missie van iedereen voor en achter de schermen was om van The Grand Finale een waardig afscheid te maken, en er zullen maar weinig fans zijn van deze Britse lekkernij die het niet als dusdanig zullen beschouwen. Droge humor, om de hoek wachtend sarcasme, een lach, een traan, wat romantiek, een vleug schandaal … het is opnieuw allemaal van de partij. En het ziet er natuurlijk ook weer allemaal uit om door een ringetje te halen: de kostuums, decors en locaties in Hampshire, Yorkshire, Berkshire en Oxfordshire voorop. Zoals de meiden van Baccara destijds zongen: yes shire, I can boogie.

Scriptdetails doen we bewust niet uit te doeken. Weet dat ieder personage dat nog van de partij is zijn of haar plaats in de zon krijgt en dat er genoeg complicaties zijn om van The Grand Finale een afscheid in schoonheid te maken voor iedereen die het wil zien en grijpen. Zowel het woord ‘grand’ als het woord ‘finale’ in de ondertitel blijken meer dan rechtvaardig gekozen.

Ook met de extra’s zullen de fans van het eerste uur in hun nopjes zijn. Naast een audiocommentaartrack van regisseur Simon Curtis en actrice Elizabeth McGovern mag je tijd vrij maken voor drie featurettes en een omkaderende documentaire/televisiespecial waarin de volledige Downtown Abbey-geschiedenis nog eens de revue passeert. Wat voor velen de perfecte afdronk zal zijn.