Toen Elliott als kleine jongen een kom eten onbewust van de tafel gooide en billenkoek kreeg van de huismeid, zal hij allicht nooit gedacht hebben dat hij ooit nog eens op een eiland zou terechtkomen waar billenkoek er gewoon bijhoort en zelfs een deel van de fun is. Maar... wacht eens, we slaan een stuk over natuurlijk. Omar is een gewiekste diamantensmokkelaar die tot hiertoe steeds uit handen is kunnen blijven van de politie. Nina (Iman !) is zijn criminele partner die hem een handje toesteekt en snel uit de kleren gaat al is het maar om een nieuw pakje aan te trekken in plaats van het kostuumpje dat ze daarnet nog droeg als vermomming.

Elliott is dan weer de man die bij gebrek aan een wederhelft van vlees en bloed altijd een fototoestel bij zich draagt en daar veelvuldig gebruik van maakt. Dus ook op het vliegveld wanneer de smokkelwaar buiten het zicht van beveiligingscamera's in handen van Omar valt. Maar dat heeft Elliott dus vastgelegd op enkele foto's...

The Feather is een sexy club waar oude maar ook minder oude mannetjes zich vergapen aan de naakte dames die omhoogkruipen op glibberige palen en bij al dit klim- en danswerk geile blikken uitwisselen met hun toeschouwers waarvan sommige snel ondervinden dat paal ook nog wel een andere betekenis heeft. Sheila (Rosie O'Donnell) lijkt met haar dikke billen en smakeloze pruik niet echt te passen in dit gezelschap (hebben die gasten dat dan niet door ?) alhoewel de knipoogjes en de cirkeltjes draaiende tong naar het bejaarde mannetje op de eerste rij (die met dat zuurstof-apparaatje) hem toch een leuke avond lijken te bezorgen. Helaas slagen de slechterikken er ook nu weer in om er met de diamanten vandoor te gaan wanneer het ogenblik komt dat de échte cops zich als échte politieagenten gaan gedragen. Zaak 11725 is dus nog niet echt tot een goed einde gebracht.

Vanaf nu is Elliott de cruciale man in het verhaal. Omar en Nina willen hem te pakken krijgen om de genomen foto's te kunnen vernietigen, terwijl Sheila en Fred de plaatjes kunnen gebruiken als enig bewijsmateriaal. Hun wegen kruisen elkaar in Club Eden, een prachtig eiland met een pak vrouwen in sexy pakjes onder leiding van meesteres Lisa. Zij is de leidster van de organisatie waar SM een ereplaatsje verdient en waar er enkel tops en bottoms zijn, ofte meesters en slaven... Eén van de regels voor de bezoekers is er Onthou U van privé-stimulatie, niet onbelangrijk voor de potente Elliott die zijn trip naar het eiland ziet als een mogelijke oplossing voor zijn sexuele problemen.

Wanneer je op de cover van de DVD leest dat deze film gemaakt is door Gary Marshall, de maker van Pretty Woman, ga je automatisch een brave, romantische komedie gaan verwachten. En romantisch is het (einde zeker) wel maar daar houdt het dan ook mee op. Net zoals veel mensen van dezelfde sekse zie ik ook wel graag knappe vrouwen op de catwalk waarvan sommige voorzien zijn van een koppel mooie, naakte borsten maar al kwamen er nog 1.000 van die dingen voorbij, het heeft qua filmwaarde geen betekenis. Even lijkt de voice-over van O'Donnell voor enige pret te zullen gaan zorgen, maar gieren en brullen is er bij deze komedie toch niet bij. Wél genieten is het dan weer met de muziek ! Met nummers als Slave to love van Bryan Ferry, Why ? van Eurythmics en Sadeness van Enigma wordt de boel muzikaal toch wel aangenaam opgefleurd.

Ook nu weer zijn we wat ongelukkig met het minderwaardige Dolby Digital 2.0 geluid en ook de opflitsende witte puntjes op het scherm doen ons voor deze keer zelfs een onvoldoende geven voor de beeldkwaliteit. Op de achterkant van de DVD kan je lezen dat er Scene Selection voorzien is alsook een brokje Also available maar dat staat er allemaal niet op (!). Goed dat wij er nog zijn om je dit allemaal te laten weten...