Er is een plaats waar rijke mannen wonen. Ze zijn zo rijk dat ze over de meisjes die ze leuk vinden, goudstof strooien. Het was zo’n verhaal dat Tania haar dorp in de jungle deed verlaten om naar de regio van de goudmijnen te gaan. Tania vertelt haar verhaal aan een politieagent. Ze herinnert zich dat ze gevangen werd genomen en gedwongen werd zichzelf te prostitueren. Ze herinnert zich het langzame verlies van haar eigen identiteit, wat haar leven voor altijd heeft veranderd. Terwijl Tania spreekt, neemt de camera ons mee van de jungle naar het mijngebied, van haar huis waar haar grootmoeder stierf naar de prostitutiebars.