Documentaire over de dood van Kurt Cobain.
Kurt Cobain ontmoette Courtney Love in 1991 tijdens een concert van de Butthole Surfers en de populaire heavy meidenband L7. Nauwelijks zeven maanden later kondigde het kersverse koppeltje al de verloving aan. De bruiloft volgde reeds in februari. Op dat moment was de aan heroïne verslaafde zangeres al zwanger van dochtertje Frances McKee.
McKee zou haar vader nooit echt bewust leren kennen. Na een paar incidenten die volgens Cobain zelf niets te maken hadden met zelfmoordpogingen, vond een elektricien het lijk van de muzikant terug met daarnaast een zelfmoordbrief en een shotgun (een hagelgeweer). Niet meteen een logisch zelfmoordwapen voor iemand die ook vertrouwd was met revolvers en andere schietijzers, maar toch concludeerde het haastig geschreven autopsierapport dat Cobain zichzelf van het leven had beroofd.
Heel wat nabestaanden en vrienden reageerden met ongeloof, maar de voornaamste kritiek kwam uit onverwachte hoek. Niemand minder dan Tom Grant, de privédetective die oorspronkelijk door Courtney Love zelf was ingehuurd om haar echtgenoot te vinden nadat hij zonder dat ze er weet van had was weggelopen uit een afkickcentrum door over het hek te klimmen, bleek er sterk van overtuigd te zijn dat de man was vermoord. Hij gaf zijn gage terug aan Love en maakte zijn theorie wereldkundig: Cobain had teveel heroïne genomen om nog de trekker van een geweer over te kunnen halen, de zelfmoordbrief was niet volledig door Cobain zelf geschreven en op de shotgun en andere voorwerpen in de kamer waar het lichaam van de zanger was ontdekt, waren geen vingerafdrukken terug te vinden.
Het zijn op zijn minst hoogst merkwaardige feiten die heel wat stof deden opwaaien. Ook Norm Stamper, de voormalige politiechef van Cobains thuisstad Seattle, en forensisch patholoog Cyril Wecht bleken immers heel wat twijfels te hebben over de zogenaamde zelfmoord, maar net nu de documentaire Soaked in Bleach in de Benelux staat te verschijnen, is die stofwolk een heuse storm geworden.
