Lucy Nelson is een advocate die haar talenten aanwendt voor het goeie doel wat in haar geval betekent dat ze zich volledig ten dienste stelt van de bewoners van Coney Island en daar gaat ze héél ver in. Zelfs haar matjes uitrollen op de plaats waar een buurttheater tegen de vlakte moet gaan hoort daar bij. Enkele minuten daarvoor hing ze nog aan de gigantische metalen bol die zich in de muur zou gaan boren van het gebouw en het op die manier niet alleen met de grond gelijk zou gaan maken, maar ook het einde zou betekenen van de gezelligheid en sociale rol die het buurttheater verstrekt(e) aan zijn buurtbewoners.

De matjes dus, daar waren we gebleven. De man met de bulldozer heeft de nodige papieren en vergunningen in de hand voor het sloopwerk en belt dan maar de Politie op. Met succes, want Lucy moet even later haar matjes snel terug oprollen, waarna haar ouders (weeral eens) de borgsom mogen ophoesten om het verblijf van dochterlief in de politiecel wat in te korten. Geen probleem, want mama en papa Nelson hebben beiden dezelfde activisten-advocaten achtergrond als hun dochter...

De wijdvertakte Wade Corporation, een begrip in de vastgoedsector in New York, haalt door het neerhalen van het gebouw zijn volgende slag thuis. Wanneer iemand in het bedrijf een administratief steekje laat vallen (milieu-effectenrapportje vergeten, oeps) gaat George onder druk van zijn broer en medebeheerder Howard op zoek naar een nieuwe raadgever. Heel toevallig loopt George Lucy Nelson tegen het lijf wanneer hij tijdens zijn middagpauze een worstenbroodje gaat kopen (?). Ondanks het feit dat Lucy één van de grootste tegenstanders is van de praktijken van het Wade-bedrijf en weet dat de bedrijfsleider de reputatie heeft om zijn vrouwelijke werkkrachten ook tussen de lakens te willen spreken na de werkuren, klikt het tussen de twee en besluit George dat Lucy zijn eerstvolgende nieuwe werknemer moet worden. Ze krijgt zelfs in een minimum van tijd miljoenen Dollar ter beschikking om die vervolgens naar eigen goeddunken te kunnen uitdelen aan projecten voor het goeie doel !
En George belooft haar zelfs om het volgende gebouw in ConeyIsland dat op zijn verlanglijstje staat lekker niet te slopen... Het wordt al snel duidelijk dat Lucy een belangrijker functie krijgt in het bedrijf dan gewoon raadgeefster en ook een grote inbreng heeft in een pak beslissingen van privé aard wat George betreft. Maar... alles heeft zijn grenzen, ook voor Lucy. Wanneer ze op het ogenblik dat ze als getuige aanwezig is op de huwelijksplechtigheid van haar beste vriendin, door George wordt opgebeld voor een noodgeval en blijkt dat zij gewoon zijn keuze tussen tientallen maatpakken moet vergemakkelijken is voor haar de maat vol. Wat ons meteen bij de titel van de film brengt, een vooropzeg van twee weken is het gevolg van het telefoontje...

Als je bij het lezen van dit alles spontaan gaat terugdenken aan Miss Congeniality en de bijhorende gevoelens van destijds denkt te kunnen ervaren bij deze film (vlinders in de buik bijvoorbeeld, gecombineerd met een lekker warm gevoel waarbij je onbewust wat dichter bij je geliefde aankruipt), dan is onze boodschap goed overgekomen. Want bij Two Weeks Notice krijg je gegarandeerd van hetzelfde Miss Congeniality laken een broek. Enkel de tekst van Sandra Bullock en het scenario zijn een heel klein beetje anders, maar de ingrediénten zijn dezelfde : voorspelbaarheid, romantiek,... Makkelijk te begrijpen allemaal als je weet dat Marc Lawrence die instond voor het scenario en de regie van Two Weeks Notice ook al meeschreef aan het verhaal van Miss Congeniality, een film waarvoor Sandra Bullock overigens een Golden Globe nominatie kreeg. Lawrence startte zijn carrière als schrijver en producer van de serie Family Ties en kreeg voor dit werk verschillende Emmy- en Humanitas nominaties.

Dat Hugh Grant werd gekozen voor de rol van George is ook al niet verrassend, de man heeft met films als Four Weddings and a Funeral, About a Boy, Notting Hill en Bridget Jones's Diary een carrièreverloop zo vlak als een goed onderhouden biljartlaken. Sandra Bullock (The Net, Hope Floats) had enige inbreng bij het schrijven van het scenario en realiseerde zich pas op het eind ervan dat zij de hoofdrol zou vertolken in de film en haar eigen bedrijf Fortis Films zou instaan voor de productie ervan. Two Weeks Notice omschrijft Bullock zelf als een liefdesbrief aan New York waarbij men heeft geprobeerd zoveel mogelijk de wereldstad te tonen en in het verhaal te verweven. Niet voor niets vliegen Grant & Bullock in de film tijdens hun helicoptervluchtje over New York, het lijkt wel een reclamefilmpje voor een stad die na 11/09 nooit meer hetzelfde zal zijn als vroeger...