Iedereen die dacht dat Clint Eastwood zelf zijn stunts uitvoerde... bank achteruit en verplichte weekendlectuur in 'Filmmaken voor Dummies'. En een kennismaking met Julian (Sancho Gracia), wiens grootste claim to fame is dat hij als stuntman acteerde toen Eastwood zijn spaghetti-westerns draaide in Zuid-Spanje (en af en toe zelfs even in de huid van de 'man with no name' mocht kruipen). Maar dat was toen... nu is een heel ander paar mouwen. Zijn 'faam' is al lang verdwenen en Julian voert nu nog uitsluitend goedkope stuntshows op voor toeristen in het lokale westerndorpje/amusementspark Texas Hollywood.

Op een dag strijkt de twaalfjarige Carlos (Luis Castro), de kleinzoon van Julian, neer in het dorp. Carlos voelt zich direct aangetrokken door zijn heldhaftige opa, ook al beschouwen Carlos' grootmoeder (de ex van Julian) en zijn moeder (Carmen Maura) Julian maar als een loser. Het zijn trouwens hun negatieve woorden die de pubergenen van Carlos er toe aanzetten om zijn grootvader op te zoeken. Julian zelf moet aanvankelijk ook niet veel weten van de onvoorziene link met zijn verleden, maar nadat de ouwe rakker is gearresteerd voor illegaal drugsbezit ontdekt hij al snel hoe handig de creditcard van Carlos is. Langzaam maar zeker komt het dan ook tot een band tussen de opa en de kleinzoon. Tot wanner Carlos' moeder in een Spaanse furie schiet. Ze wil alle contacten tussen haar zoon en de 'ouwe gek' verbreken en besluit haar macht als grondspeculante te doen gelden door Texas Hollywood op te kopen en te slopen. Maar Julian hervindt zijn tweede adem: hij koopt prompt 800 (echte) kogels en maakt zich met zijn 'manschappen' op voor een strijd met de politie en het leger die de rebellen uit hun verblijfplaats willen drijven...

800 Balas (800 Bullets) is in de eerste plaats een vermakelijke pastische op de spaghetti-westerns van Sergio Leone. Grote delen van de film zijn zelfs opgenomen in de Spaanse provincie Almeria, waar klassiekers als A Fistful Of Dollars, For A Few Dollars More en The Good, The Bad & The Ugly werden gedraaid. Het is meer dan zomaar een parodie, omdat de film tegelijkertijd ook wat wil vertellen over vergane glorie en leven met het besef dat het hoogtepunt definitief voorbij is. Al wordt de dramatiek vaak resoluut naar de achtergrond geschoven: de bonte bende in het westerndorp eist het voorplan vaak op met ee mélange van soms originele, soms boertige grappen. Regisseur Alex De La Iglesia focust bewust op hun karakterkoppen, net zoals Leone destijds graag de groeven in het gezicht van zijn personages graag extra in de verf zette. Ook de openingsgeneriek is schatplichtig aan Leone en Morricone.

Het minste wat je van 800 Balas kan zeggen is dat het resultaat onevenwichtig is. Te serieus om als volbloed komedie te werken, te anarchistisch om als drama dienst te doen. Bovendien is het scenario vaak te vrijblijvend uitgewerkt en slaagt De La Iglesia er nergens in om een coherente narratieve drive te vinden. Jammer, want de Spaanse cineast heeft zeker talent. Hij startte in het horrorgenre met de culthits Accion Mutante en El Dia De La Bestia en regisseerde ook de onofficiële Wild At Heart-remake Perdita Durango. Momenteel legt hij de laatste hand aan zijn Amerikaans debuut The Oxford Murders.

De La Iglesia maakt geen kant-en-klare cinema, maar iedereen die zijn films het liefst onvoorspelbaar en een tikkeltje aan de niet-onconventiële kant lust, zal het oeuvre van deze jolige Spanjaard zeker weten te pruimen. Hou er wel rekening mee dat sommige scènes afzonderlijk vaak beter werken dan het algemene resultaat.