Twee plaatsen : Terowie - Zuid-Australi? / Verviers - Belgi? Ginder : ruimte en vrije lucht Hier : wolstad. Een datum : 1955 In 1955 hebben de wolindustri?len de grond onder hun voeten voelen beven. Eerst hadden zij het over de slechte konjunktuur, stipte spanningen van de wolmarkt. Tot dan hadden zij altijd hun plan getrokken omdat ze de sterksten waren... omdat ze het centrum waren van de wol... omdat ze in hun binnenste de hoogmoed hadden, gesmeden door jaren praktijk, deze goedgelovige zekerheid, dat niets, nooit iets, de wol zou vervangen. En de grond is blijven beven onder de voeten van de wolindustri?len. Dan hebben ze hun ogen gesloten en over iets anders gepraat. Men sloot nogal vaak de ogen in Verviers in 1955 : om te dromen en naar Brahms, Vieuxtemps of Lekeu te luisteren. Een held : Edouard Pierson. Hij is 38 jaar. Een twintigtal jaren geleden heeft hij Verviers verlaten en heeft zich verplicht gevoeld 20.000 km afstand af te leggen tussen hem en de vaderlijke onderneming, de wasserij - carbonisering Pierson. Richting : Australi?. Intussen is er de oorlog geweest en is er een halfbloed dochtertje geboren : Sattie. In 1955 leeft Edouard nog altijd in Australi?. Hij werkt en voedt Sattie op. Hij is gelukkig. Dat denkt hij tenminste tot op de dag dat hij van zijn broer Julien een brief krijgt waarin hem gevraagd wordt de familie-onderneming te redden. Edouard heeft de brief gelezen en herlezen. Hij overtuigt zichzelf dat hij voor niets ter wereld naar ginder zou terugkeren, toch is er iets onweerstaanbaars dat hem ertoe aantrekt. Er was zoveel te zeggen, zoveel te doen en zovele zaken recht te zetten. En uiteindelijk, op een dag, heeft hij begrepen waarom hij is teruggekomen. Ze heet Jeanne.