In La Vie Moderne, het derde deel van een reeks over landbouwers in het Franse hoogland, keren verschillende personen uit de vorige delen terug. In vaste kaders, die naturalisme soms combineren met onbeschaamdheid, en ondertussen gelaat, mimiek en gebaar vastleggen van mannen en vrouwen die uit een andere tijd lijken te komen, wordt nagedacht over de mogelijke toekomst van een verdwijnend beroep. Het is een intiem portret van plattelandsmensen die, in ernst en scherts, in zwijgzaamheid of babbelzucht, getuigen van een geschiedenis die op zijn einde loopt. Depardon, die zelf een agriculture achtergrond heeft, deed er lang over om zich over zijn eigen wortels te buigen.