Parijs 1817, aan de Koninklijke Academie voor Geneeskunde. «Ik heb nog nooit een menselijk hoofd gezien dat zo sterk op dat van een aap lijkt». Naast het plaasteren afgietsel van het lichaam van Saartjie Baartman velt anatoom Georges Cuvier dit categorische verdict. Een groep voorname collega’s juicht hem toe. Zeven jaar eerder verliet Saartje met haar meester Caezar haar geboorteland Zuid-Afrika om als circusattractie te worden opgevoerd voor sensatiegeile blanken in Londen. Deze vrijgevochten vrouw die haar korte leven lang werd misbruikt en beledigd, werd als « Hottentot Venus » een icoon in de sloppenwijken. Glans en glorie werden haar beloofd, ellende en vernedering werden haar deel.