Jule Styne
Julius Kerwin Stein

Jule Styne
✞ Leeftijd bij overlijden: 88
winnaar
1 keer een Oscar gewonnen

genomineerd Oscars ® 1943
genomineerd Oscars ® 1944
genomineerd Oscars ® 1945
genomineerd Oscars ® 1946
genomineerd Oscars ® 1946
genomineerd Oscars ® 1949
genomineerd Oscars ® 1950
genomineerd Oscars ® 1941
genomineerd Oscars ® 1969
9 keer genomineerd voor een Oscar

componist
(42)

2014
Peter Pan Live! → bijkomende muziek
1993
1964
What a Way To Go! → nummer 'I Think That You and I Should Get Acquainted'
1962
1955
How to Be Very, Very Popular → nummer 'How to be Very, Very Popular'
1955
My Sister Eileen → liedjes
1952
Macao → nummers 'Ocean Breeze' en 'You Kill Me'
1951
Double Dynamite → liedjes
1951
1950
The West Point Story → originele nummers
1948
The Miracle of the Bells → nummer 'Ever Homeward'
1947
1946
The Kid from Brooklyn → nummers 'You're The Cause of It All', I Love An Old Fashinoed Song', 'Hey' What's Your Name?', 'Josie' en 'The Sunflower Song'
1946
Tars and Spars → liedjes
1945
The Stork Club → nummer 'Love Me'
1944
Knickerbocker Holiday → bijkomende muzikale nummers
1944
Step Lively → liedjes
1943
Let's Face It → nummer 'Who Did? I Did! Yes I Did!
1943
Thumbs Up → liedjes
1942
1942
Sweater Girl → liedjes
1941
1941
Ridin’ on a Rainbow → Special Music

Jule Styne was pas acht jaar toen hij als pianist optrad in een heus concert. Nog voor zijn negende verjaardag werd hij pianosolist bij het Symfonisch Orkest van Chicago. Hij studeerde piano, compositie en theorie aan het Chicago College of Music maar ook aan de Northwestern University.

In 1931 richtte hij zijn eigen groepje op. Midden de jaren '30 trok hij naar Hollywood waar hij optrad als vocal coach van onder meer Shirley Temple en Alice Faye.

In 1938 begon hij muziek te schrijven voor films. Hij schreef door de jaren heen heel wat gekende nummers voor Hollywood, televisie en Broadway maar ook voor het ballet, in een aantal gevallen werkte hij samen met Frank Loesser en Sammy Cahn. Hij schreef een aantal klassiekers op vlak van muzieknummers in films, It Seems I Heard That Song Before in de film Younth on Parade (1942) is er maar één van. Zijn talent kwam ook goed van pas bij het schrijven van aanstekelijke melodietjes in films als Anchors Aweigh (1945) en My Sister Eileen (1955) om er maar twee te vermelden. En dan zijn er nog de Broadway-hits die naar de filmversie/musical van hem leidden, denk maar aan Gentlemen Prefer Blondes (1953).

Oscars ® 1969 Genomineerd Beste nummer
Funny Girl (origineel voor de film) - muziek
Funny Girl
Oscars ® 1955 Gewonnen Beste nummer
Three Coins In The Fountain - muziek
Three Coins in the Fountain
Oscars ® 1950 Genomineerd Beste nummer
It's A Great Feeling - muziek
It’s a Great Feeling
Oscars ® 1949 Genomineerd Beste nummer
It's Magic - muziek
Romance on the High Seas
Oscars ® 1946 Genomineerd Beste nummer
I Fall In Love Too Easily - muziek
Anchors Aweigh
Genomineerd Beste nummer
Anywere - muziek
Tonight and Every Night
Oscars ® 1945 Genomineerd Beste nummer
I'll Walk Alone - muziek
Follow the Boys
Oscars ® 1944 Genomineerd Beste nummer
A Change Of Heart - muziek
Hit Parade of 1943 (Change of Heart)
Oscars ® 1943 Genomineerd Beste nummer
It Seems I Heard That Song Before - muziek
Youth on Parade
Oscars ® 1941 Genomineerd Beste nummer
Who Am I ? - muziek
Hit Parade of 1941
Beelden prijsuitreiking(en)
1955: Jule Styne wint Academy Award/Oscar in de categorie beste nummer voor Three Coins in The Fountain.